Η απόσυρση των… λιμοκοντόρων!
Το 1910, αποσυρόταν από την κυκλοφορία ένα από τα πλέον αγαπημένα νομίσματα των λαϊκών τάξεων. Επρόκειτο για τους περίφημους χάρτινους «λιμοκοντόρους», δηλαδή μονόδραχμα και δίδραχμα χαρτονομίσματα, τα οποία έζησαν μία ολόκληρη 25ετία και αποσύρθηκαν απαξιωμένα και προς απογοήτευση των μόρτηδων του Ψυρρή, που κατόρθωναν να γεμίζουν τις τσέπες τους με χαρτονομίσματα, έστω της μίας και των δύο δραχμών.
Η πλούσια ιστορία τους ξεκίνησε στα 1885, όταν φυγαδεύτηκαν από την αναγκαστική κυκλοφορία, στο εξωτερικό, τα αργυρά δίδραχμα, μονόδραχμα, πεντηκοντάλεπτα και εικοσάλεπτα. Τότε επινοήθηκαν τα χάρτινα και κυκλοφόρησαν αφού καθιερώθηκαν με Νόμο. Περιέπεσαν όμως στην κοινή χλεύη αμέσως μετά την κυκλοφορία τους. Οι Έλληνες, συνηθισμένοι στα ωραία αργυρά νομίσματά τους, απαξίωναν τα χάρτινα και τους έδιναν την προσωνυμία του «λιμοκοντόρου», την οποία χρησιμοποιούσαν για να εκφράζουν την περιφρόνησή τους.
Με τους φτωχούς αυτούς «λιμοκοντόρους» πληρώνονταν οι κούρσες με τις άμαξες, οι διαδρομές των τραμ, τα γλυκίσματα, τα σπίρτα, τα τσιγάρα… Αλλά μετά την πτώχευση του 1893 οι κακόμοιροι δεν χρησίμευαν σχεδόν σε τίποτα. Εν τω μεταξύ, είχαν καταντήσει πραγματική αηδία. Κουρέλια επικολλημένα παντοιοτρόπως είχαν απολέσει τα περισσότερα την αρχική τους μορφή, ενώ πολλά φθείρονταν εντελώς. Το κράτος δεν ανανέωνε την κυκλοφορία τους και τα άφηνε να ρυπαίνονται και να καταστρέφονται διότι απόβαινε προς όφελός του, αφού τα είχε εκδώσει σε αντικατάσταση των παλαιών αργυρών νομισμάτων. Η απαξίωσή τους ήταν τέτοια ώστε ακόμη και ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ τα είχε αποκαλέσει «μικρά ακάθαρτα χαρτιά»!
Τελικά, με Νόμο του 1910, αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία και αντικαταστάθηκαν πάλι με αργυρά νομίσματα. Για την απόσυρση ακολουθήθηκαν πολύπλοκες διαδικασίες και η έγκριση του πρώτου Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου – το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο της εποχής- που είχε επιβληθεί στην Ελλάδα από το 1897. «Λιμοκοντόροι» ξανακυκλοφόρησαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και είχαν την ίδια τύχη με τους προηγούμενους!


«Ο Μικρός Ρωμηός» συμπληρώνει εφέτος 130 χρόνια ζωής (1886-2016). Συνεχίζει την πορεία του, έστω και υπό λίαν δυσμενείς συνθήκες. Από τότε που ο Παναγιώτης Θεοδοσίου εξέδωσε το πρώτο φύλλο της μέχρι σήμερα γνώρισε ευτυχείς ημέρες, δυσκολίες, μεγαλεία, διακοπές της κυκλοφορίας του.
«Ο Μικρός Ρωμηός» ποτέ δεν ανήκε στα προνομιούχα έντυπα, αλλά υπηρέτησε πάντα πιστά και με αυταπάρνηση τη γενέτειρά του. Από το 1989 που επανεκδόθηκε, με τη μορφή που έφθασε στις ημέρες μας, πρωτοπόρησε δημιουργώντας νέα παράδοση και εισάγοντας ευρηματικές μεθόδους παρουσίασης του Αθηναϊκού παρελθόντος. 





