H ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Η πόλη βρίσκεται σε γενική αναστάτωση. Οι εθνικές, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις θα άλλαζαν εντελώς τη ζωή της μικρής ελληνικής πρωτεύουσας, που τότε είχε λιγότερους από εκατόν δέκα χιλιάδες κατοίκους! Τη χρονιά εκείνη ο δικομματισμός βρίσκεται στις δόξες του. Οι Θ. Δηλιγιάννης και Χ. Τρικούπης ηγούνται των δύο μεγάλων κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία. Στην Αθήνα όμως κυρίαρχη προσωπικότητα είναι ο λαϊκιστής Δήμαρχος Αθηναίων Δημήτριος Σούτσος. Ο «Δήμαρχος των Λούστρων», όπως έμεινε στην ιστορία,διότι υποστηριζόταν κυρίως από την εργατική τάξη και τις επαγγελματικές «φατρίες» του Ψυρρή. Αυτή η μερίδα υποστήριζε τον Θ. Δηλιγιάννη. Απέναντί τους οι «χρυσοκάνθαροι», όπως αποκαλούνταν οι πλούσιοι ομογενείς, οι οποίοι έφεραν «επανάσταση» στις καθημερινές συνήθειες, στον τρόπο διασκέδασης και στη δομή της αθηναϊκής κοινωνίας. Αυτοί υποστήριζαν τον Χαρίλαο Τρικούπη και το Παλάτι.

Στους κεντρικούς χωματόδρομους της πόλης, έφιππος και φορώντας ημίψηλο καπέλο, τριγυρνά ο 23χρονος γηγενής Παναγιώτης Θεοδοσίου. Επισκέπτεται τα γραφεία των εφημερίδων, αναγγέλλει την έκδοση μιας νέας έμμετρης εφημερίδας, του Μικρού Ρωμηού, και παραδίδει το πρόγραμμα των παραστάσεων που ανεβάζει στο «Θέατρον του Λαού». Ο Μικρός Ρωμηός είχε γεννηθεί!