Το σκαμπίλι της Σπεράντζας Βρανά στον τροχονόμο Θύμιο
Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.
Η Σπεράντζα Βρανά, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Μεσολογγίτισας ηθοποιού Ελπίδας Χωματιανού (1928-2009), υπήρξε χειμαρρώδης τόσο στην καλλιτεχνική όσο και την προσωπική ζωή της. Άφησε δε έντονα τα ίχνη της στην άγραφτη ακόμη ιστορία των διάσημων χαστουκιών, με ένα «μπάτσο» που έδωσε σε αστυνομικό όργανο πριν από πενήντα δύο χρόνια. Ήταν Ιούλιος 1962 όταν η Βρανά με τον σύντροφό της Κώστα Βουτσά επισκέφθηκαν κάποιον συνάδελφό τους στο «Θέατρο Βέμπο» και στάθμευσαν το αυτοκίνητό τους μπροστά από το θέατρο. Αλλά το αστυνομικό όργανο, ο γνωστός στην περιοχή Θύμιος που εκτελούσε χρέη τροχονόμου κάλεσε την ηθοποιό να το απομακρύνει διότι παρεμπόδιζε την κυκλοφορία.
Πράγματι, η Βρανά το μετακίνησε στο απέναντι πεζοδρόμιο, αλλά το όργανο έσπευσε λεγοντάς της πως κι εκεί απαγορευόταν δείχνοντας περίεργη εμμονή. Κουβέντα στην κουβέντα προκλήθηκε λογομαχία. Η περιγραφή της εποχής είναι χαρακτηριστική: «Επηκολούθησε ζωηρόν επεισόδιον κατά την διάρκειαν του οποίου η Βραννά ερράπισε τον τροχονόμον και του επροξένησε αμυχάς εις το πρόσωπον διά των ονύχων της». Αμέσως μεσολάβησαν άλλοι ηθοποιοί ώστε να λήξει το επεισόδιο. Ο Θύμιος πήρε το δρόμο για τον Σταθμό Α’ Βοηθειών και η Βρανά για το θέατρο του Εθνικού Κήπου όπου έπαιζε.
Εκεί την περίμεναν όμως άνδρες της ασφάλειας, οι οποίοι και τη συνέλαβαν μόλις τέλειωσε την παράσταση αφού ο τροχονόμος είχε υποβάλει μήνυση τόσο εναντίον της Βρανά όσο και του Κ. Βουτσά για εξύβριση. Έτσι η λαοφιλής Σπεράντζα παρέμεινε ένα βράδυ στην υποδιεύθυνση της Τροχαίας Αθηνών για να αφεθεί ελεύθερη την επομένη από τον Εισαγγελέα Υπηρεσίας. Και παρά το γεγονός ότι η ίδια υποστήριζε επισήμως πως δεν είχε ραπίσει τον αστυφύλακα οι μάρτυρες μιλούσαν για ξεγυρισμένο και ηχηρό σκαμπίλι.

«Ο Μικρός Ρωμηός» συμπληρώνει εφέτος 130 χρόνια ζωής (1886-2016). Συνεχίζει την πορεία του, έστω και υπό λίαν δυσμενείς συνθήκες. Από τότε που ο Παναγιώτης Θεοδοσίου εξέδωσε το πρώτο φύλλο της μέχρι σήμερα γνώρισε ευτυχείς ημέρες, δυσκολίες, μεγαλεία, διακοπές της κυκλοφορίας του.
«Ο Μικρός Ρωμηός» ποτέ δεν ανήκε στα προνομιούχα έντυπα, αλλά υπηρέτησε πάντα πιστά και με αυταπάρνηση τη γενέτειρά του. Από το 1989 που επανεκδόθηκε, με τη μορφή που έφθασε στις ημέρες μας, πρωτοπόρησε δημιουργώντας νέα παράδοση και εισάγοντας ευρηματικές μεθόδους παρουσίασης του Αθηναϊκού παρελθόντος. 





