Το μέτρο των μονών – ζυγών στην κυκλοφορία επί Μεταξά
Tο μέτρο του περιορισμού της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων βάσει του αριθμού κυκλοφορίας τους (μονά-ζυγά) εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο 1939!
Στην Ευρώπη είχε ξεσπάσει ο πόλεμος και στην Ελλάδα η δικτατορία Μεταξά λάμβανε μακρά σειρά μέτρων για την προστασία του πληθυσμού, την αποφυγή εντάσεων και την επάρκεια των αγαθών. Απαγόρευση υπαίθριων συζητήσεων για τα πολεμικά γεγονότα, εξάπλωση της γεωργικής παραγωγής, πλήρης και αυστηρότατος έλεγχος στις εξαγωγές και τις εισαγωγές, ιδιαίτερα στα είδη πρώτης ανάγκης, και περιορισμός της κυκλοφορίας των οχημάτων δημόσιας και ιδιωτικής χρήσης «προς περιορισμόν της καυσίμου ύλης και των ανταλλακτικών».
Με απόφαση του Υπουργείου Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων (:Συγκοινωνιών), όλα τα επιβατικά αγοραία αυτοκίνητα, δηλαδή τα ταξί, κυκλοφορούσαν εκ περιτροπής. Δηλαδή τη μια ημέρα κυκλοφορούσαν όσα είχαν άρτιο (ζυγό) αριθμό και την άλλη κυκλοφορούσαν όσα είχαν περιττό (μονό) αριθμό. Τις Κυριακές επιτρεπόταν η κυκλοφορία όλων των αυτοκινήτων.
Ωστόσο, τέθηκαν σε έλεγχο και τα ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα, τα οποία πλέον έπρεπε να χρησιμοποιούνται μόνον για την εξυπηρέτηση επιτακτικών αναγκών των ιδιοκτητών τους. «Μετά πάσης φειδούς» έπρεπε να γίνεται η χρήση των αυτοκινήτων και από τους ιδιώτες, όπως ανέφερε απόφαση, η οποία προειδοποιούσε ότι σε αντίθετη περίπτωση θα ακολουθούσαν μέτρα γενικότερης απαγόρευσης της κυκλοφορίας τους.
Το μέτρο των μονών – ζυγών επανήλθε σαράντα χρόνια αργότερα, το 1979, από την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή για λόγους εξοικονόμησης καυσίμων λόγω της παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης. Και καθιερώθηκε μόνιμα το 1982 για λόγους αποσυμφόρησης της κυκλοφορίας και προστασίας του περιβάλλοντος.


«Ο Μικρός Ρωμηός» συμπληρώνει εφέτος 130 χρόνια ζωής (1886-2016). Συνεχίζει την πορεία του, έστω και υπό λίαν δυσμενείς συνθήκες. Από τότε που ο Παναγιώτης Θεοδοσίου εξέδωσε το πρώτο φύλλο της μέχρι σήμερα γνώρισε ευτυχείς ημέρες, δυσκολίες, μεγαλεία, διακοπές της κυκλοφορίας του.
«Ο Μικρός Ρωμηός» ποτέ δεν ανήκε στα προνομιούχα έντυπα, αλλά υπηρέτησε πάντα πιστά και με αυταπάρνηση τη γενέτειρά του. Από το 1989 που επανεκδόθηκε, με τη μορφή που έφθασε στις ημέρες μας, πρωτοπόρησε δημιουργώντας νέα παράδοση και εισάγοντας ευρηματικές μεθόδους παρουσίασης του Αθηναϊκού παρελθόντος. 





