Η παρουσίαση ενός σπουδαίου Έλληνος Αρχιτέκτονος – Πολεοδόμου, του αείμνηστου Προκόπη Βασιλειάδη, από την εξαιρετική φίλη και συνεργάτιδα του «Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών – Ιδρύματος Βούρου – Ευταξία», Καθηγήτρια κ. Ελένη Φεσσά – Εμμανουήλ.
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ-ΠΟΛΕΟΔΟΜΟΣ
(Κίεβο, 1912 – Αθήνα, 1977)
της Ελένης Φεσσά-Εμμανουήλ
Ο Προκόπης Βασιλειάδης (Κίεβο, 1912 – Αθήνα, 1977) ανήκει στους πρωταγωνιστές της πολεοδομίας και της αρχιτεκτονικής της περιόδου 1952-1967. Επικεφαλής σημαντικών γραφείων και διευθύνσεων της Υπηρεσίας Οικισμού του Υπουργείου Δημοσίων Έργων, συνέβαλε στην ανάπτυξη του αστικού και πολεοδομικού σχεδιασμού κάτω από πιεστικότατες συνθήκες – κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές. Στο έργο του Βασιλειάδη και των άξιων συνεργατών του για την πρωτεύουσα, ένας από τους οποίους ήταν ο διαπρεπής αρχιτέκτων-πολεοδόμος Ιωάννης Τραυλός, περιλαμβάνονται: τα ανεκτέλεστα Ρυθμιστικά Σχέδια Μείζονος Περιοχής Αθηνών του 1954 και 1965, η μελέτη διαρρύθμισης της περιοχής Ακρόπολης-Φιλοπάππου (1939), ο εκσυγχρονισμός της πλατείας Ομονοίας (υπόγεια διάβαση με κυλιόμενες σκάλες,1955-60), η διαμόρφωση των Επιβατικών Σταθμών ΟΛΠ (ακτή Καραϊσκάκη, Πειραιάς, 1957-61), η χωροταξική μελέτη περιοχής Βουλιαγμένης (1958-59), η αρχαιολογική έρευνα – ανασκαφή και διαμόρφωση χώρου του Ολυμπιείου (1961-62) καθώς και εμβληματικά κτίρια και συγκροτήματα, όπως η ακτή του Αστέρα στη Γλυφάδα (1955-58), το Ξενοδοχείο Hilton (1958-63), η Κεντρική Λαχαγορά Αθηνών στον Αγ. Ιωάννη Ρέντη (1958-66), το συγκρότημα του ΕΟΤ στη μεγάλη ακτή της Βουλιαγμένης (λαϊκή πλαζ και εστιατόρια «Αργώ» και «Ωκεανίς», 1959-61) και το Εστιατόριο Διόνυσος (1961-63).
ΕΚΤΕΝΕΣ Αφιέρωμα στο ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ www.greekarchitects.gr
http://www.greekarchitects.gr/gr/αφιερώματα/προκόπης-βασιλειάδης-αφιέρωμα-id10033

«Ο Μικρός Ρωμηός» συμπληρώνει εφέτος 130 χρόνια ζωής (1886-2016). Συνεχίζει την πορεία του, έστω και υπό λίαν δυσμενείς συνθήκες. Από τότε που ο Παναγιώτης Θεοδοσίου εξέδωσε το πρώτο φύλλο της μέχρι σήμερα γνώρισε ευτυχείς ημέρες, δυσκολίες, μεγαλεία, διακοπές της κυκλοφορίας του.
«Ο Μικρός Ρωμηός» ποτέ δεν ανήκε στα προνομιούχα έντυπα, αλλά υπηρέτησε πάντα πιστά και με αυταπάρνηση τη γενέτειρά του. Από το 1989 που επανεκδόθηκε, με τη μορφή που έφθασε στις ημέρες μας, πρωτοπόρησε δημιουργώντας νέα παράδοση και εισάγοντας ευρηματικές μεθόδους παρουσίασης του Αθηναϊκού παρελθόντος. 





